Deze generatoren leveren doorgaans een driefasige spanning van 400V, maar je kan ook monofasige toestellen aansluiten op 230V. In tegenstelling met grotere generatoren moeten niet noodzakelijk alle fasen belast worden.

Om de stroomopwekking te kunnen starten moet de rotor draaien, en moet er een remanent magnetisme aanwezig zijn. Bepaalde alternatoren hebben extra magneten om de bekrachtiging sterker te maken. De stator levert dan een wisselspanning die gebruikt wordt om de bekrachtiging te leveren. Door de bekrachtiging stijgt het magnetisch veld in de rotor en de spanning stijgt tot de nominale waarde.

Op het eerste beeld zien we de componenten in de alternator zelf als men de beschermkap weghaalt:

• De bekrachtigingsmodule (zwart) levert de bekrachtigingsstroom. De module wordt gevoed met de wisselspanning uit de alternator. Dit is meestal een aparte wikkeling van de stator. De module levert de bekrachtigingsstroom (gelijkspanning) aan de rotor. De moduleregelt de spanning naar de gebruikers door de bekrachtiging te verhogen of te verlagen. De wisselspanning voor de gebruikers is een mate van de spanning voor de module zelf. In sommige alternatoren wordt de uitgangsspanning direct gebruikt door de module: de module heeft dan een transfo om de spanning te verlagen.

  De generator is voorzien voor een vermogen van 1800W. De module van grotere generatoren zit meestal buiten de alternator.

• De bruggelijkrichter levert 12V gelijkspanning voor kleine verbruikers (bijvoorbeeld om een autobatterij weer op te laden). De uitgangsspanning is niet gestabiliseerd. Een 12V uitgang is niet op alle generatoren aanwezig.

• Sleepcontacten brengen de bekrachtiging over op de rotor, dit is het geel blokje die de koolborstels draagt.

Dezelfde type alternator wordt in de generator in voertuigen gebruikt, maar de driefasige wisselspanning wordt direct omgezet in gelijkspanning in de alternator zelf via een brug met 6 diodes.

Deze generatoren hebben doorgaans een benzinemotor die gemakkelijker te starten is (dergelijke generatoren hebben geen electrische starter). De rotatiesnelheid (en dus de netfrekwentie) wordt mechanisch geregeld.

Dergelijke generatoren en de werfgeneratoren zijn niet voorzien om in parallel te kunnen werken.

Met mechanisch vermogen dat de motor (prime mover) levert bepaalt het effectief vermogen van de generator (in watt). Het vermogen in VA wordt door de alternator bepaald (dikte van de kabels). De generator kan kortstondig een hoger vermogen leveren (maximaal een drievoudig vermogen gedurende minder dan een seconde), daarmee kan men electrische motoren starten die een hoog aanloopvermogen nodig hebben.

Een ander mogelijk defekt is een onderbroken kabel, een connector die slecht contact maakt of een wikkeling die onderbroken is. Er is dan geen spanning meer aanwezig of één fase ontbreekt. De fout wordt opgespoort met een ohmmeter.