Root » Servers » » Harde schijf » » Diverse » » Verbruik beperken
Electrisch verbruik beperken
met een solid state disk
SSD
Als je een computer continu gebruikt (voor meetdoeleinden, voor het sturen van een verwarmingsinstallatie of als webserver thuis), dan haal je een grote verbruiker in huis. Hoe veel een computer verbruikt kan je afleiden uit de afmeting van de ventilatoren: hoe groter ze zijn, hoe meer warmte er afgevoerd moet worden. Een gaming computer verbruikt gemakkelijk 200W; dit is geen computer dat je continu laat draaien. De beste computers zijn die met een oude pentium III processor. Deze systemen zijn niet stuk te krijgen, ik heb een aantal computers uit 1999 die nog altijd perfekt werken (dit was de tijd van vòòr de lekkende chinese elko's op het mobo). Daarmee kan je naar keuze windows 98, windows 2000 en zelfs windows XP draaien (mits je voldoende geheugen hebt geïnstalleerd). Een dergelijke computer zou niet meer dan 40W moeten verbruiken.

2.5" notebook disk

IDE adapter
Adaptor om een 2.5" schijf (notebook) in je desktop te gebruiken
Enkel nodig bij het oudere PATA
Het verbruik kan je ten eerste beperken door in plaats van de gewone 3.5" harde schijf (verbruik: 5 à 15W) een notebook-harde schijf te gebruiken. Deze kleinere harde schijven (2.5 inchmaat) verbruiken maximaal 2.5W. Random disk access is wat trager en de schijf draait "maar" aan 5400 toeren in plaats van 7200 toeren.

Om dergelijke schijven te kunnen gebruiken heb je een adaptor nodig, zie foto (als je met PATA werkt). Voor SATA is er zelfs geen adaptor nodig. In beide gevallen is een montagebeugel nodig om de kleinere 2.5-inch drives te monteren op de plaats van een 3.5-inch drive. Naast de algemeen gebruikte 2.5 inch schijven bestaan er ook 1.8 inch drives (die zijn meestal veel duurder voor een bepaalde capaciteit). Door de tragere disk access is ook de werking van je systeem trager geworden, maar voor technische toepassingen zal je daar niets van merken. Zorg dat je schijf regelmatig gedefragmenteerd wordt en dit zal al heelwat helpen.

Compact flash kaart

Een alternatief op de notebook-schijf is een gewone CompactFlash kaart (dezelfde die in digitale fototoestellen gebruikt worden). Hier heb je een adaptor IDE naar CF nodig (zie foto). Op de adaptor zit er geen electronika (op een smd-elkotje, een master/slave jumperke, een aktiviteit-led en bijhorende weerstand na), want de CompactFlash-kaart gebruik een normale PATA interface!

De klassieke compactflash kaarten zijn niet bijzonder snel, maar zijn tegenwoordig extreem goedkoop. De capaciteit is "laag", maar voor windows 98 is dat geen probleem: het operating system heeft genoeg met 100MB. Gebruik je windows 2000, dan heb je 1GB nodig voor het operating system. Een compact Flash kaart verbruikt nauwelijks stroom en is ideaal in een systeem dat continu moet draaien.

De huidige CF-kaarten hebben een hogere capaciteit dan de harde schijven die ten tijde van windows 98 gebruikt werden (dat was de tijd van de Quantum Bigfoot drives van 2GB, vreselijk luidruchtige beestjes, toen vonden we de beschikbare capaciteit fenomenaal)

Het aantal schrijfopdrachten van CompactFlash kaarten is beperkt (zelfde technologie als bij SSD). In normaal gebruik zal dit geen probleem vormen, we hebben het hier over honderd duizenden schrijfopdrachten per sector. De recentere windows-versies schrijven echter enorm veel naar de harde schijf (pagefile, registry,...). Met iedere nieuwe windows-versie wordt het erger. Gebruik je echter windows 98 voor je server, dan loop je niet de kans dat je CF-kaart vroegtijdig de geest laat.

Merkkaarten zijn niet noodzakelijk beter dan no-name kaarten dat je op ebay kan kopen: mijn Activ-kaart blijkt nagenoeg dubbel zo snel te werken als een merk-kaart van Sandisk! Over de betrouwbaarheid van beide kaarten kan ik mij nog niet uitspreken, maar ik moet zeggen dat ik redelijk veel uitval heb met de blauwe Sandisk kaarten (de niet-ultra-versie). De access-tijd is natuurlijk heel kort: een halve ms (10 à 15 ms bij normale harde schijven), maar de transferrate blijft steken op een paar MB/seconde (normale harde schijven halen transfer rates van meer dan 30MB/seconde bij lineair read).

Een bijkomend voordeel van de SSD of CF-kaarten is dat de schijffragmentatie geen rol speelt. Er is immers geen kop dat van de ene spoor naar de andere moet gaan om de gegevens te lezen. Je harde schijf moet je dus nooit defragmenteren, en je computer zal altijd even snel blijven werken. Defragmentatie is zelfs niet goed voor je CF-kaart: bij defragmentatie worden de meeste bestanden verplaatst zodat de gegevens van ieder bestand bij elkaar hoort; daardoor slijt echter de CF-kaart (met zijn beperkte 100.000 schrijfopdrachten per sector). In de kaart is er wel een algoritme ingebouwd zodat de belasting over alle sectoren gespreid wordt (zodat de root directory niet meer "verslijt" dan een sector ergens achteraan de schijf). Bij defragmentatie wordt er echter zoveel geschreven dat het effekt van het spreidingsalgoritme minder is.

Bij een geheugenkaart is er meestal geen partitietabel aanwezig (een floppy heeft trouwens nooit een partitietabel). Je hebt dus maar één partitie op je geheugenkaart. Voor normale fotografische doeleinden en data-overdracht (USB-stick) vormt dit geen probleem, maar het is wel vervelend als je gewoon bent van windows op één partitie te zetten de applikaties op een tweede en de data op een derde.

Partitietabel of niet?

Om van compact-flash kaart te kunnen booten heb je een partitietabel (bootsector) nodig. De meeste BIOSsen verwachten een bootsector op de ATA interface en géén bootsector op de floppy interface. Heeft de CF-kaart geen partitietabel, dan kan je die aanmaken met diskpart de opvolger van fdisk. Opgelet: fototoestellen kunnen niet overweg met logische partities, en "zien" slechts één primaire partitie (de aktieve partitie).

Normaal zal je geen partitietabel nodig hebben. Als je de gewoonte hebt het operating system op één partitie te zetten, de software op een tweede en de data op een derde, dan heb je twee extra CF-kaarten nodig. In de meeste systemen kan je 4 CF-kaarten inbouwen: 2 op de primary controller (master en slave) en twee op de secondary controller; je kan dus 4 partities aanmaken als je geen CD-ROM nodig hebt. Waarom zou je trouwens nog een CD-ROM moeten gebruiken? Alle programma's kan je toch van het internet downloaden en overzetten met een USB-stick of geheugenkaartje.

USB drives hebben soms wel een partitietabel (om de verschrikkelijke U3 software van sandisk te ondersteunen!) en de recente computers kunnen van USB disk opstarten. Maar het operating system moet dat ook ondersteunen.

Als je vooral op zoek bent naar snelheid, gebruik dan een specifieke Solid State Disk en een RAMDISK

De Transend ssd (serial ata) is gemakkelijker inzetbaar dan een compactflashkaart (parallel ata). De PATA interface is aan het uitsterven en sommige compact flash kaarten ondersteunen niet alle commando’s, alhoewel ze dezelfde aansluitingen hebben als een harde schijf. De transcend ssd gedraagt zich als een volwaardige harde schijf en is kleiner dan een 2.5 notebook drive (maar heeft dezelfde aansluitingen). In vergelijking met de meer klassieke SSD is de Transcend maar een traag beestje, niet veel sneller dan een gemiddelde CF-kaart. Deze kaart is vooral geschikt voor embedded systemen. Deze SSD kost minder dan een geheugenkaart (maar je moet die natuurlijk weten te vinden).

Links to relevant pages - Liens vers d'autres pages au contenu similaire - Links naar gelijkaardige pagina's