|
Wagen aan buitenkant van de stad geparkeerd (moeilijk verkeer in de stad), door de stad heen naar de industriezone en Le Portel gewandelt. Boulogne is een verschrikkelijke stad (vooral de vervallen industrie aan zee). De zeedijk aan westerkant is gewoon een vuilnisbelt, waar de Fransen hun slechste kanten tonen: le tout à la plage, de dijk ligt bezaait met blikjes, sigarettenpeukjes, gebroken glazen flessen, rommel, rommel, rommel. Industriestad met bijhorende faubourgs en lelijke HLM (habitation à loyer modéré) voor de arbeiders. Enige industrie dat overblijft is de visvangst en verwerking.
Le Portel grenst aan Boulogne (westkant). Ooit werd het strand tussen Boulogne en Le Portel gebruikt voor hovercrafts; nu ligt de stand er verlaten bij, met een half-afgebroken reizigers-terminal, een verlaten parking (vol glasscherven) en een paar doorroeste verlichtingspalen. De Oostkant van de stad is heelwat mooier. Ik ben tot aan Wimereux geraakt, en dan was het tijd om terug te keren. Wimereux heeft een soort mini-haventje dat enkel met de zee verbonden is bij hoogtij. De getijden zijn heelwat sterker voelbaar dan in België. Het Nauw van Calais remt namelijk de zeestroming, zodat er vòòr de doorgang sterke getijden zijn, en na de doorgang (richting België dus) kleinere getijden. De doorgangen naar de zee tussen de rotsen (uitgegraven door kleine riviertjes) worden “crans” genoemd. De bekendste is de Cran d'Escalles aan de Cap Blanc-Nez, maar dergelijke doorgangen zal je overal tussen de rotsen aantreffen.
|
