Hoofdindex » Pictures » Belgische kust » Oostende » Wagon-Lits
Belgische kust
Wagon Lits Oostende
Fotografie
-

-


Kwaliteit was blijkbaar niet voldoende


Foto juist na de faling in 2006

In die tijd was de reis even belangrijk als de bestemming. Men nam zijn tijd om een reis te organiseren. Mensen gingen naar Rusland (toen nog geen proletarisch paradijs) of naar het zuiden van Frankrijk (naar de Verenigde Staten van Amerika is wat moeilijker als je je voeten droog wilt houden). De Compagnie Internationale des Wagons Lits (bij ons beter bekend door de initialen CIWL) opgericht door de belg Georges Nagelmackers zal een ware revolutie teweegbrengen. Enkel de burgerij kan de reizen betalen (betaald verlof werd trouwens pas in 1936 ingevoerd met de "Front Populaire" in Frankrijk).

We hebben de Orient Express, maar andere luxe treinen werden ook gepland. In Frankrijk was de Train Bleu bijzonder populair (van Calais naar de Côte d'Azur). Na de tweede wereldoorlog hebben we de TEE (Trans Europ Express, de voorloper van de TGV) en de Trans Euro Nuit (deze slaapwagens zijn zeer succesvol, voornamelijk om de vakantiebestemming uitgerust te bereiken).

In 1971 wordt het rollend materieel verkocht en Wagon Lits richt zich voornamelijk tot de restauratie in de wagons zelf. Er blijven enkel een aantal historische wagons over, en die worden opgeknapt en onderhouden in de werkhuizen van Wagon Lits in Oostende.

En hier kom ik te voorschijn. Deze wagons moeten uitgerust worden met alle moderne confort, waaronder een muziekinstallatie (radio en CD speler). Enkel hoogwaardige autoradios konden de storingen van de electrische lijnen en apparaten voldoende onderdrukken (ik werkte toen vooral met Sony). Om CD's af te spelen moest ik een beroep doen op een multi-lader voor in de auto. Een volledige geluidsversterking met microfoons werd eveneens voorzien: vaak speelde er een klein orkest in één van de wagons en de live muziek moest naar de andere wagons verdeeld worden.

De installatie moest volkomen compatibel zijn met de normen wat betreft het versturen en otvangen van muziek en prioritaire boodschappen. Ieder wagon moest muziek en boodschappen kunnen ontvangen en uitsturen (met onderdrukking van de muziek bij boodschappen). Communicatie moest mogelijk zijn met het normale wagenpark.

Dit zijn aanpassingswerken die ik vaak heb uitgevoerd in de jaren '80. Het gebeurde dat ik naar Boulogne-sur-Mer moest om de geluidsversterking van een wagon te herstellen. Boulogne-sur-Mer was de terminus van de treinen met passagiers met bestemming Engeland en herstellingen moesten tussen twee ritten plaatsvinden. Tegenwoordig is het treinstation van Boulogne-sur-Mer totaal verlaten en ook het nieuwe station wordt niet meer gebruikt: nog een nadelig gevolg van de Kanaalverbinding.

In de werkhuizen van Wagon Lits in Oostende werden de historische wagons hersteld en onderhouden (Venice Simplon Orient Express en anderen). Indien nodig werd er een stroomaggregaat en airco bijgeplaatst. De werkhuizen werden ondergebracht in een dochtermaatschappij, Rail Services International (RSI). De laatste wagons die aangepast moesten worden waren wagons van de reeks “Grand Confort” (de kenners weten waarover ik het heb).

In 2006 gaat RSI Oostende failliet. Deze privé onderneming kon niet meer concurreren met de staatsbedrijven zoals de NMBS (de werkplaatsen zijn trouwens aan de andere kant van de weg gelegen). Andere werkplaatsen van de groep RSI doen het ook slecht.

Toen ik in juni 2009 ben langsgeweest waren er nog tarlijke wagons "Grand Confort” op de rails achter de werkplaats. De gebouwen waren niet toegangkelijk. De wielbasis ligt nog op zijn sokkel, maar niet voor lang meer.

In maart 2013 blijven er enkel nog de gebouwen over. Alles is weggehaald, ook de treinstellen (die al lang onbruikbaar waren geworden). De afbraak is nog voor dit jaar gepland: eenmaal dat Mercantile Beliard platligt is het de beurt aan Wagon Lits.

Inderdaad, 100 meter verder hebben de we scheepswerven van Mercantile Beliard (beter bekend in Oostende onder de naam Polyship). Deze onderneming is ook al lang failliet en de gebouwen waren niet veel meer dan ruïnes. Wat heeft Oostende nu nog aan industrie?


Wat er overblijft van de scheepswerven Mercantile Beliard Polyship Oostende

Basisbekabelingsschema van een geluidsinstallatie (muziek en spraak) van de gerenoveerde wagons (1980).
  • 1-2 was het symmetrische audiosignaal

  • 5-6 was de inschakeling voor muziek in de wagons
    Als er spanning op deze lijn gezet worden moesten de versterkers ingeschakeld worden. De versterkers konden eventueel uitgeschakeld worden als er geen muziek nodig was.
  • 7-8 was de inschakeling van de prioritaire oproep
    De versterkers werden ingeschakeld en kregen de oproep te verwerken. De versterkers moesten altijd inschakelen bij het binnenkomen van een oproep.
Naargelang de specifieke situatie kon het schema uitgebreid worden. Dit wagon was namelijk uitsluitend bedoelt voor live muziek (mixer en equaliser), terwijl andere wagons bijvoorbeeld een autoradio met multilader aan boord hadden.

Links to relevant pages - Liens vers d'autres pages au contenu similaire - Links naar gelijkaardige pagina's