Er werd heel veel steenkool bovengehaald in België, het was een belangrijke bron van energie tot na de tweede wereldoorlog. De huizen, scholen en andere gebouwen werden verwarmd met steenkool en ook de electriciteitscentrales gebruikten steenkool als brandstof. |
-
Steenkoolmijnen in Wallonie en VlaanderenDit is alles wat er nog overblijft van de steenkoolmijn van Houthalen: een schachtbok. Van Zwartberg blijft er zelfs niets meer over. Er is een steenkoolmuseum in Blégny in de buurt van Luik, zeker een bezoek waard als je in de streek bent. De steenkoolmijn Charbonnage du Roton was de laatste steenkoolmijn in aktiviteit in Wallonie. Een steenkoolmijn die gedeeltelijk gerenoveerd werd is de steenkoolmijn Le Martinet tussen Roux en Monceau sur Sambre. Dit is een tweede bezoek van de Terrils du Martinet. Enkele gebouwen zijn afgebroken, een deel van de gebouwen wordt gebruikt door een bierbrouwerij. De steenkoolmijnen van Limburg waren allemaal gelegen in de streek tussen Beringen aan het Westen en Maasmechelen aan het Oosten. De mijnen werden opgericht door verschillende bedrijven, maar uiteindelijk gingen ze allemaal deel uitmaken van de Kempense Steenkoolmijnen. De ontginning van steenkool in Limburg heeft slecht een 50-tal jaren geduurd. Men is pas naar steenkool gaan graven als de waalse reserves uitgeput geraakten, dat was begin van de 20° eeuw. Op het einde van de uitbating was er zoveel steenkool afgegraven dat men van de ene mijn naar de andere kon wandelen. In de jaren 1980 konden de limburgse steenkoolmijnen niet meer concurreren met ingevoerd steenkool. De vraag naar steenkool was ook sterk gezakt, en enkel de staalindustrie gebruikte nog grote hoeveelheden steenkool. De huishoudens waren al langer overgestapt op mazout of aardgas.
Bernd et Hilla Becher hebben verschillende min of meer verlaten industriesites gefotografeerd: watertorens, hoogovens, schachttorens van steenkoolmijnen en dergelijke. Het waren de eerste urbex-fotografen, maar ze hadden de bedoeling de werkelijkheid zo nauwkeurig mogelijk weer te geven. De foto's werden bijvoorbeeld enkel genomen als het weer betrokken was om schaduwen te vermijden. De steenkoolmijnen liepen door in Nederland, maar er blijven weinig gebouwen over: eenmaal de steenkoolmijnen gesloten werd alles afgebroken, terwijl steenkoolontginning één van de belangrijkste industrietakken van Nederlands Limburg was (om niet te zeggen de enigste)
De meeste mijnen zijn volledig afgebroken en het enige dat er soms nog van de mijn overblijft zijn de schachtbokken. Van Zwartberg blijft er zelfs niets meer over (de schachtbokken werden opgeblazen). De meeste gebouwen kregen een nieuwe bestemming die niets meer met het mijnverleden te maken heeft. De steenkoolmijn van Beringen was zeer uitgebreid en nagenoeg alle gebouwen zijn bewaard gebleven. Het museum van de mijn staat op de site van Beringen, maar de verdere renovatie is nog altijd aan de gang. De steenkoolmijn van Winterslag is een voorbeeld van geslaagde reconversie. Waarvoor wordt steenkool ook gebruikt? Voor de productie van staal in hoogovens. Tegenwoordig wordt enkel nog "nieuw" staal gemaakt in Gent (op basis van ijzererts en cokes). Nu wordt staal vaak gerecycleerd: schoot wordt gezuiverd in electrische ovens zodat men opnieuw staal kan maken. Dit gebeurt nu in Charleroi en in Luik. |
Publicités - Reklame