Op de foto zie je dat er echt niet veel componenten nodig zijn om een volledige versterker te bouwen. Dit is zelfs meer dan het maximum dat een fabrikant aan componenten wou uitgeven (en hij gebruikte daarvoor geen dure tantalium elko's).

De buis heeft dezelfde afmetingen als de PCL84 (die op deze pagina getest wordt met dezelfde versterker), en is zelfs wat kleiner. De PCL84 kon een vermogen van 1.15W leveren. Foto's van de ECL83 kan je hier vinden.

De ECL83 is een echte audioversterker, in tegenstelling met bijvoorbeeld de PCF80 en de PCL84. De werkspanning van de ECL83 is 170V (200V maximaal), dat was de gelijkspanning die aanwezig was in een toestel in die tijd (er werden nog gelijkrichterbuizen gebruikt). De buis is voorzien voor een nominale stroom van 30mA, met een voedingsspanning van 170V hebben we een anodedissipatie van 5W, bijna het maximum dat toegelaten is.

De PCL83 heeft een triode met een lagere versterking, de volledige versterker zal dus wat sterker aangestuurd moeten worden. De waarde van de cathodeweerstand zal ook verhoogd moeten worden zodat de anodespanning van de triode op ongeveer de helft van de voedingspanning komt te staan. Voor de rest zijn beide buizen identiek (gloeispanning van de PCL83 = 12.6V).

De schakeling is standaard en werd gebruikt voor verschillende versterkers (met andere weerstandswaarden aangepast aan het type buis). De tegenkoppeling komt op de cathode van de voortrap en de polarisatie van de eindtrap gebeurt met een ontkoppelde cathodeweerstand. Het heeft geen nut om een polarisatie door een negatieve spanning te voorzien, de polarisatie door een weerstand heeft als voordeel dat de buis zichzelf automatisch instelt op de correcte stroom.